Shloka 20
अर्जुनागमनम्
Arjuna’s Arrival and Reunion on the Sacred Mountain
सुपर्णानिलवेगेन श्वसनेन महाचलात् | पज्चवर्णानि पात्यन्ते पुष्पाणि भरतर्षभ,“भरतश्रेष्ठ! गरुडके पंखसे उठी हुई वायुके वेगसे उस दिन उस महान् पर्वतसे जो पाँच रंगके फूल अश्वरथा नदीके तटपर गिराये गये थे, उन्हें सब प्राणियोंने प्रत्यक्ष देखा। मुझे याद है, खाण्डव वनमें तुम्हारे महामना भाई सत्यप्रतिज्ञ अर्जुनने गन्धर्वों, नागों, राक्षसों तथा देवराज इन्द्रको भी युद्धमें आगे बढ़नेसे रोक दिया था। बहुत-से भयंकर मायावी राक्षस उनके हाथों मारे गये और उन्होंने गाण्डीव नामक धनुष भी प्राप्त कर लिया
vaiśampāyana uvāca |
suparṇānilavegena śvasanena mahācalāt |
pañcavarṇāni pātyante puṣpāṇi bharatarṣabha ||
Sinabi ni Vaiśampāyana: “O toro sa angkan ng Bharata! Sa bugso ng hanging inudyok ng mga pakpak ni Suparṇa (Garuḍa)—na wari’y ang bundok ay humihinga—ang mga bulaklak na may limang kulay ay nayugyog at nalaglag mula sa dakilang tuktok. Nahulog ang mga iyon sa pampang ng ilog Aśvarathā at nakita nang malinaw ng lahat ng nilalang.”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how extraordinary, seemingly natural events in the epic world are often driven by divine or superhuman agency; attentive witnesses recognize such occurrences as meaningful signs within dharmic narrative order.
Vaiśampāyana describes a powerful gust associated with Garuḍa that shakes five-coloured blossoms down from a great mountain, a marvel witnessed by all beings—setting a vivid scene of portent and grandeur.