Hanūmān’s Embrace, Counsel, and Promise to Amplify Bhīma’s Battle-Roar
Gandhamādana Continuation
उवाच श्लक्ष्णया वाचा हनूमन्तं कपीश्वरम् । मया धन्यतरो नास्ति यदार्य दृष्टवानहम्,वैशम्पायनजी कहते हैं--जनमेजय! हनुमानजीके ऐसा कहनेपर प्रतापी वीर महाबाहु भीमसेनके मनमें बड़ा हर्ष हुआ। उन्होंने बड़े प्रेमसे अपने भाई वानरराज हनुमान्को प्रणाम करके मधुर वाणीमें कहा--“अहा! आज मेरे समान बड़भागी दूसरा कोई नहीं है; क्योंकि आज मुझे अपने ज्येष्ठ भ्राताका दर्शन हुआ है
uvāca ślakṣṇayā vācā hanūmantaṃ kapīśvaram | mayā dhanyataro nāsti yad ārya dṛṣṭavān aham ||
Sa malumanay na pananalita, kinausap ni Bhīma si Hanumān, ang panginoon ng mga unggoy: “Walang higit na mapalad kaysa sa akin, O marangal, sapagkat ngayong araw ay nasilayan kita.” Sa balangkas ng salaysay, isinalaysay ni Vaiśaṃpāyana kay Janamejaya na matapos ang mga salita ni Hanumān, sumiklab ang malaking galak sa puso ni Bhīmasena; yumukod siya sa kanyang nakatatandang kapatid na si Hanumān at nagsalita nang matamis, ipinahahayag ang pasasalamat at paggalang sa nakatatanda at sa iginagalang na nilalang.
वैशम्पायन उवाच
True greatness expresses itself as humility and reverence: Bhīma, famed for strength, considers himself blessed not by conquest but by the darśana of a venerable elder (Hanūmān). The verse highlights dharmic conduct—soft speech, gratitude, and honoring elders and the worthy.
After Hanūmān has spoken, Bhīma is filled with joy. He bows to Hanūmān—recognized as his elder brother—and addresses him with gentle words, declaring that no one is more fortunate than he because he has seen him.