Gandhamādana-praveśa and the Sudden Storm (गन्धमादनप्रवेशः — चण्डवातवर्षवर्णनम्)
नष्टा वसुमती कृत्स्ना पाताले चैव मज्जिता । पुनरुद्धरिता तेन वाराहेणैकशृद्धिणा,एक समय सारी पृथ्वी एकार्णवके जलमें ड्रबकर अदृश्य हो गयी, पातालमें डूब गयी। उस समय भगवान् विष्णुने पर्वतशिखरके सदृश एक दाँतवाले वाराहका रूप धारण करके पुनः इसका उद्धार किया था
naṣṭā vasumatī kṛtsnā pātāle caiva majjitā | punaruddharitā tena vārāheṇaikaśṛṅgiṇā ||
Noong unang panahon, ang buong daigdig (Vasumatī) ay minsang nawala—nalubog at itinulak pababa hanggang sa Pātāla, ang daigdig sa ilalim. Pagkaraan, ang Panginoon ay nag-anyong Varāha, ang Baboy-Damo na may iisang pangil, na tila tuktok ng bundok, at muli niyang iniahon ang lupa. Ang pangyayaring ito’y paalaala ng banal na pagpasok upang ibalik ang kaayusang kosmiko kapag nalulunod ang sanlibutan, at pinatutunayan na ang pag-iingat sa lupa at ang muling pagtatatag ng dharma ang pinakamataas na tungkulin ng Kataas-taasan.
लोगश उवाच
When the world is overwhelmed and order collapses, the divine acts to restore balance; safeguarding the earth and re-establishing dharma is presented as a supreme, sustaining responsibility.
The speaker recalls the Varāha episode: the earth disappeared beneath the waters and sank into Pātāla, and Viṣṇu, assuming the one-tusked Boar form, lifted and rescued her.