Kṛṣṇa at Duryodhana’s House: Refusal of Hospitality and Departure to Vidura (कृष्णस्य धार्तराष्ट्रनिवेशनगमनम्)
पुण्याहघोषमिश्रेण पूज्यमाना द्विजातिभि: । वस्त्रै रत्नैरलंकारै: पूजयन्तो द्विजन्मन:
puṇyāhaghoṣamiśreṇa pūjyamānā dvijātibhiḥ | vastrai ratnair alaṅkāraiḥ pūjayanto dvijanmanāḥ ||
Sinabi ni Vaiśampāyana: Sa gitna ng mga sigaw ng pagpapala at kabutihang-palad, sila’y pinararangalan ng mga “dalawang-ulit na isinilang.” At ang mga lalaking ipinanganak sa angkan ng Brahmin ay siya namang naghandog ng paggalang at pagsamba sa pamamagitan ng mga kasuotan, hiyas, at palamuti—tinatatakan ang okasyon ng wastong ritwal at paggalang na kinikilala ng lipunan.
वैशम्पायन उवाच
The verse highlights dharmic social conduct: auspicious rites and respectful honoring of the learned (dvija), and the ethical value of giving and ceremonial propriety (offering garments, jewels, and ornaments) as a public affirmation of order and goodwill.
In a ceremonially charged setting marked by puṇyāha proclamations, the twice-born are shown participating in mutual honor: they are being revered, and Brahmin-born men are also actively offering honors with valuable gifts such as clothing, jewels, and ornaments.