Shloka 19
उद्योगपर्व — अध्याय ८१: कृष्णस्य दूतप्रयाणम्
Udyoga Parva, Chapter 81: Krishna Sets Out as Envoy
जनार्दन! जैसे अवध्यका वध करनेपर महान् दोष लगता है, उसी प्रकार वध्यका वध न करनेसे भी दोषकी प्राप्ति होती है। यह बात धर्मज्ञ पुरुष जानते हैं ।। यथा त्वां न स्पृशेदेष दोष: कृष्ण तथा कुरु । पाण्डवै: सह दाशार्ह: सूंजयैश्नव ससैनिकैः,श्रीकृष्ण! आप सैनिकोंसहित सूंजयों, पाण्डवों तथा यादवोंके साथ ऐसा प्रयत्न कीजिये, जिससे आपको यह दोष न छू सके
janārdana! yathā avadhyakā-vadhe mahān doṣaḥ, tathā vadhyakā-vadhaṃ na kṛte ’pi doṣa-prāptiḥ. etad dharmajñāḥ puruṣā jānanti. yathā tvāṃ na spṛśed eṣa doṣaḥ, kṛṣṇa, tathā kuru. pāṇḍavaiḥ saha dāśārhaḥ sūñjayaiś ca sasainikaiḥ—śrīkṛṣṇa, yathā tvāṃ doṣo na spṛśet tathā prayatnaṃ kuru.
“O Janārdana, kung paanong mabigat na kasalanan ang pumatay sa hindi dapat patayin, gayon din ay may kasalanan sa hindi pagpatay sa dapat patayin. Nauunawaan ito ng mga nakaaalam ng dharma. Kaya, O Kṛṣṇa, kumilos ka nang sa gayon ay hindi ka madapuan ng kasalanang ito. O Dāśārha, kasama ang mga Pāṇḍava, ang mga Sṛñjaya at ang kanilang mga hukbo, at ang mga Yādava na may sandatahang lakas, magsikap kayo upang si Śrī Kṛṣṇa ay manatiling hindi naaabot ng sisi.”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Dharma is not only about avoiding wrongful violence (killing the inviolable) but also about fulfilling necessary justice (not sparing the punishable). Both extremes can generate doṣa; therefore one must act so that righteous responsibility is met without moral stain.
Vaiśampāyana reports counsel directed to Kṛṣṇa: with the Pāṇḍavas, Sṛñjayas, and allied forces, he should undertake a course of action that avoids blame—navigating the impending conflict so that neither wrongful killing nor negligent inaction compromises dharma.