Shloka 82
Udyoga-parva Adhyāya 47 — Arjuna’s Deterrent Declaration
Sañjaya’s Report
जानन्तोअस्य प्रकृतिं केशवस्य न्ययोजयन् दस्युवधाय कृष्णम् | स तत् कर्म प्रतिशुश्राव दुष्कर- मैश्वर्यवान् सिद्धिषु वासुदेव:,“मृत्युके भयसे रहित देवता इन्द्रके साथ उसका सामना करनेके लिये आये, परंतु नरकासुरको युद्धमें पराजित न कर सके। तब देवताओंने भगवान् श्रीकृष्णके अनिवार्य बल, पराक्रम और अस्त्रको देखकर तथा इनकी दयालु एवं दुष्टदमनकारिणी प्रकृतिको जानकर इन्हींसे पूर्वोक्त डाकू नरकासुरका वध करनेकी प्रार्थना की, तब समस्त कार्योंकी सिद्धिमें समर्थ भगवान् श्रीकृष्णने वह दुष्कर कार्य पूर्ण करना स्वीकार किया
sañjaya uvāca | jānanto 'sya prakṛtiṁ keśavasya nyayojayan dasyuvadāya kṛṣṇam | sa tat karma pratiśuśrāva duṣkaram aiśvaryavān siddhiṣu vāsudevaḥ ||
Sinabi ni Sañjaya: Yamang batid nila ang tunay na likas ni Keśava, itinalaga ng mga diyos si Kṛṣṇa upang lipulin ang mandarambong. Si Vāsudeva—na may kapangyarihang panghari at di nagkukulang sa pagtatagumpay sa pagtupad ng layon—ay nakarinig ng mabigat na gawaing iyon at tinanggap ito. Sa diwang-dharma, inilalarawan dito ang lakas na banal hindi bilang paghahari para sa sarili, kundi bilang mahabaging, kinakailangang puwersa upang pigilan ang marahas na kasamaan at ibalik ang kaayusan.
संजय उवाच
Educational Q&A
Power and prowess are portrayed as dharmic when directed toward protecting others and restraining violent lawlessness. The gods choose Kṛṣṇa because his nature combines irresistible strength with compassionate intent, making him fit to undertake difficult, world-protecting action.
Sañjaya reports that the gods, recognizing Keśava’s true disposition and capability, commission Kṛṣṇa to destroy a dangerous marauder. Vāsudeva hears of the formidable task and accepts responsibility for completing it.