Udyoga-parva Adhyāya 47 — Arjuna’s Deterrent Declaration
Sañjaya’s Report
“असुरोंका प्राग्ज्योतिषपुर नामसे प्रसिद्ध एक भयंकर किला था, जो शत्रुओंके लिये सर्वथा अजेय था। वहाँ भूमिपुत्र महाबली नरकासुर निवास करता था, जिसने देवमाता अदितिके सुन्दर मणिमय कुण्डल हर लिये थे ।।
sañjaya uvāca | asurāṇāṃ prāgjyotiṣapuraṃ nāma prasiddhaṃ bhayaṅkaraṃ kila durgaṃ āsīt, yat śatrūṇāṃ sarvathā ajeyam āsīt | tatra bhūmiputraḥ mahābalī narakāsuraḥ nivāsam akarot, yena devamātur aditeḥ sundare maṇimaye kuṇḍale apahṛte | na taṃ devāḥ saha śakreṇa śekuḥ samāgatā yudhi mṛtyor abhītāḥ | dṛṣṭvā ca taṃ vikramaṃ keśavasya balaṃ tathaivāstram avāraṇīyam, dayāluṃ ca duṣṭadamanakāriṇīṃ ca tasya prakṛtiṃ jñātvā, tenaiva pūrvoktasya taskarasya narakāsurasya vadhaṃ prārthayām āsuḥ | tataḥ sarvakāryasiddhau samarthaḥ bhagavān śrīkṛṣṇaḥ tad duṣkaraṃ karma paripūrayituṃ pratijagrāha |
Wika ni Sañjaya: “May isang nakapanghihilakbot na kuta ng mga Asura, tanyag sa pangalang Prāgjyotiṣa, na lubos na di masakop ng mga kaaway. Doon naninirahan ang makapangyarihang Narakāsura, na isinilang kay Bhūmi, na nagnakaw ng magagandang hikaw na may hiyas ni Aditi, ina ng mga diyos. Ang mga diyos, kahit nagtipon kasama si Indra at walang takot sa kamatayan, ay hindi siya nagapi sa digmaan. Nang makita nila ang di-mapipigil na lakas, tapang, at mga sandatang di-mapipigil ni Keśava—at nang malaman ang kanyang mahabaging likas na marunong ding supilin ang masasama—nakiusap sila na patayin niya ang magnanakaw na si Narakāsura. Kaya’t si Śrī Kṛṣṇa, na may kakayahang magtagumpay sa lahat ng gawain, ay tinanggap ang tungkuling tuparin ang mahirap na gawang iyon.”
संजय उवाच
When injustice becomes entrenched and ordinary power fails, dharma is upheld by seeking rightful, capable protection: compassion must be paired with the strength to restrain and punish the wicked, restoring what was unlawfully taken.
Sanjaya describes Narakāsura’s invincible fortress at Prāgjyotiṣa and his theft of Aditi’s jewel earrings. The gods, even with Indra, cannot defeat him, so they appeal to Kṛṣṇa, recognizing his irresistible prowess and righteous nature; Kṛṣṇa accepts the difficult mission to kill Narakāsura.