Shloka 15
Sanatsujāta-Āhvāna (Summoning Sanatsujāta) — Vidura’s Invocation and Dhṛtarāṣṭra’s Doubt
अमूढवत्ते: पुरुषस्येह कुर्यात् कि वै मृत्युस्तार्ण इवास्य व्याघ्र: । अमन्यमान: क्षत्रिय किंचिदन्य- न्नाधीयीत निर्णुदन्निवास्य चायु:
amūḍhavatteḥ puruṣasyeha kuryāt ki vā mṛtyustārṇa ivāsya vyāghraḥ | amanyamānaḥ kṣatriya kiñcidanyan nādhīyīta nirṇudannivāsya cāyuḥ ||
Para sa taong ang mga galaw ng isip ay hindi nalilinlang ng mga aliw ng pandama, anong pinsala ang magagawa ng Kamatayan dito—gaya lamang ng tigre na yari sa dayami? Kaya, O Kṣatriya, sa pagnanais na bunutin ang kamangmangan na siyang ugat ng mga layaw sa daigdig, huwag ituring na may saysay ang alinmang bagay na makamundo, at talikdan ang pagkapit ng pag-iisip dito—na para bang itinataboy ang takot at gapos ng buhay.
सनत्युजात उवाच
Educational Q&A
Death cannot truly harm the person whose mind is not deluded by sense-objects; therefore one should abandon worldly preoccupations and work to destroy ignorance, the root cause of bondage to enjoyment and fear.
In the Sanatsujātīya section of Udyoga Parva, Sanatsujāta instructs the ruler (addressed as kṣatriya) on overcoming fear of death through inner clarity and detachment, using the image of a straw tiger to show Death’s powerlessness over the undeluded.