Shloka 14
Sanatsujāta-Āhvāna (Summoning Sanatsujāta) — Vidura’s Invocation and Dhṛtarāṣṭra’s Doubt
तमो<प्रकाशो भूतानां नरको<यं प्रदृश्यते । मुहान्त इव धावन्ति गच्छन्त: श्वभ्रवत् सुखम्
tamo 'prakāśo bhūtānāṁ narako 'yaṁ pradṛśyate | muhānta iva dhāvanti gacchantaḥ śvabhravat sukham |
Itinuturo ni Sanatsujāta na ang pagnanasa (kāma) ay puwersang mapanlinlang: para sa mga nilalang, ito’y dilim na walang liwanag, at nakikitang tila impiyerno dahil sa pagdurusang dala nito. Gaya ng mga lalaking lasing, litong-isip, na habang naglalakad ay biglang tatakbo at susugod sa hukay, gayon din ang mga inuudyukan ng pagnanasa—nag-aapura sa mga bagay ng pandama, inaakalang kaligayahan—ngunit sa huli’y nahuhulog sa kapahamakan.
सनत्युजात उवाच
Educational Q&A
Desire (kāma) clouds discernment like darkness (tamas) and leads beings toward suffering; what appears as pleasure can be a trap, so one should cultivate clarity and self-restraint rather than chase sense-objects blindly.
In the Sanatsujātīya section of Udyoga Parva, the sage Sanatsujāta instructs (in a didactic dialogue) on inner causes of downfall; here he illustrates how craving misleads people into running toward harmful ends, like an intoxicated person stumbling into a pit.