Udyoga-parva Adhyāya 30: Sañjaya’s Departure and Yudhiṣṭhira’s Commission of Greetings
तथा भीष्म शान्तनवं भारतानां पितामहम् । शिरसाभिवदेथास्त्वं मम नाम प्रकीर्तयन्
tathā bhīṣma śāntanavaṃ bhāratānāṃ pitāmaham | śirasābhivadethāstvaṃ mama nāma prakīrtayan | praṇāmaṃ kṛtvā ca tataḥ pitāmahaṃ tathā vada | dādāja! tvayā śāntanoḥ kulaṃ nimagnaṃ punaruddhṛtam | idānīm api buddhyā vicārya tathā karma vidhīyatām | yena sarve tava pautrāḥ parasparaṃ premṇā jīveyuḥ ||
Gayon din, yumuko ka at magbigay-galang—binibigkas ang aking pangalan—kay Bhīṣma, anak ni Śāntanu, ang dakilang ninuno ng mga Bhārata. Pagkatapos ng pagpupugay, sabihin mo sa kaniya: “Lolo! Noon ay muli mong itinindig ang nalulunod na angkan ni Śāntanu. Ngayon, pag-isipan mong muli sa iyong karunungan at gumawa ng paraan upang ang lahat ng iyong mga apo ay mamuhay na magkakasama sa pag-ibig.”
युधिछिर उवाच
Even amid looming conflict, dharma prioritizes respectful engagement with elders and the pursuit of reconciliation; wise action should aim at restoring harmony so that kin may live in mutual affection rather than enmity.
Yudhiṣṭhira instructs a messenger to salute Bhīṣma on his behalf and to urge him—remembering his past role in saving the dynasty—to deliberate and act so that the Kuru grandsons can live together in love, signaling a final attempt at peace before escalation.