Udyoga-parva Adhyāya 30: Sañjaya’s Departure and Yudhiṣṭhira’s Commission of Greetings
अभिवाद्य च वक्तव्यस्ततो5स्माकं पितामह: । भवता शन््तनोर्वशो निमग्न: पुनरुद्धृत:
abhivādya ca vaktavyas tato 'smākaṁ pitāmahaḥ | bhavatā śāntanor vaṁśo nimagnaḥ punar uddhṛtaḥ ||
Pagkatapos maghandog ng magalang na pagpupugay, saka mo kausapin ang aming dakilang ninuno. Sabihin mo sa kanya: “Lolo! Ikaw ang nagligtas at muling nagbangon sa angkan ni Śāntanu nang ito’y lumubog sa pagkalugmok. Ngayon, magnilay kang muli sa sarili mong paghatol, at gumawa ng paraan upang ang lahat ng iyong mga apo ay mamuhay na magkakasama sa pag-iibigan at pagkakaisa.”
युधिछिर उवाच
Respectful speech and moral persuasion should be used to avert conflict: Yudhiṣṭhira urges honoring elders and appealing to Bhīṣma’s past merit and responsibility to restore harmony among the grandsons, prioritizing familial concord over escalation.
In the pre-war negotiations of the Udyoga Parva, Yudhiṣṭhira instructs a messenger to salute Bhīṣma and remind him that he once saved Śāntanu’s lineage; he is now asked to employ his wisdom again to bring the Kuru cousins to live in mutual affection.