Bhīṣma’s Retrospective of the Jāmadagnya Rāma Encounter
Divyāstra-Pratiyuddha and Twilight Cessation
ततः सूते हते तस्मिन् क्षिपतस्तस्य मे शरान् | प्रमत्तमनसो राम: प्राहिणोन्मृत्युसम्मितम्
tataḥ sūte hate tasmin kṣipatastasya me śarān | pramattamanaso rāmaḥ prāhiṇon mṛtyusammitam ||
Wika ni Bhishma: “Nang mapatay ang tagapagmaneho, habang patuloy siyang nagpapakawala ng mga palaso sa akin, ako—na sandaling napabayaan ang pag-iingat ng isip—ay pinuputol ang mga palaso ni Parashurama. Noon din, pinakawalan ni Rama (Parashurama) sa akin ang isang palasong kasindak-sindak, na wari’y kamatayan mismo.”
भीष्म उवाच
Even a brief lapse in vigilance during righteous duty (especially in battle) can invite grave danger; the verse highlights the ethical weight of attentiveness and self-mastery amid conflict.
In the Bhīṣma–Paraśurāma combat episode, after the charioteer is killed, Paraśurāma continues to shoot at Bhīṣma; Bhīṣma, momentarily inattentive though cutting down the incoming arrows, faces a death-like missile launched by Paraśurāma.