Udyoga-parva Adhyāya 165 — Bhīṣma’s Appraisal and Karṇa’s Rebuttal (भीष्म–कर्ण विवादः)
व्यलीकं पाण्डवेयेन भीमसेनानुजेन ह । दिशो विजयता राजन् श्वेतवाहेन भारत
vyalīkaṃ pāṇḍaveyena bhīmasenānujena ha | diśo vijayatā rājan śvetavāhena bhārata ||
Wika ni Bhīṣma: “O Hari, O Bhārata, si Arjuna—anak ni Pāṇḍu, nakababatang kapatid ni Bhīmasena, ang may puting mga kabayo—noon, sa kanyang paglalakbay ng pananakop sa mga dako, ay nakagawa ng isang paghamak laban sa mga Trigarta. Sa pag-alaala sa dating alitan, ang mga mandirigmang iyon ay papasok sa larangan ng digmaan na matatag ang loob at lalaban nang buong sigasig.”
भीष्म उवाच
Past actions—especially humiliations inflicted during political conquest—create durable enmities that resurface in war; leaders must recognize how earlier choices shape later conflicts and motivations.
Bhīṣma explains to the king that Arjuna, famed for his white steeds, had earlier offended the Trigartas during a conquest tour; that remembered hostility now fuels determined participation in the coming battle.