ययातिपतनम् — Yayāti’s Fall and the Offer of Dharma
Nārada’s Account
फिर हाथमें हार लिये बहिन माधवीको रथपर बिठाकर पूरु और यदु--ये दोनों भाई आश्रमपर गये ।।
nāgayakṣamanuṣyāṇāṃ gandharvamṛgapakṣiṇām | śailadrumavanaukānām āsīt tatra samāgamaḥ ||
Sinabi ni Nārada: Doon, sa pagtitipong iyon (svayaṃvara), nabuo ang isang mapalad na kapulungan—mga Nāga, Yakṣa, tao, Gandharva, mga hayop, mga ibon, at maging ang mga nilalang na nananahan sa kabundukan, sa mga punò, at sa mga gubat ay nagsidating. Ipinakikita ng tagpong ito na ang isang matuwid at bantog na ritwal ay nakaaakit ng mga nilalang mula sa iba’t ibang antas upang maging magkakasamang saksi sa iisang mapayapang pagdiriwang.
नारद उवाच
A dharmic and publicly significant rite is portrayed as drawing a broad, harmonious witness—across human, semi-divine, and natural realms—suggesting that righteous order resonates beyond a single community.
Nārada describes the scene at that event: many kinds of beings—Nāgas, Yakṣas, humans, Gandharvas, animals, birds, and forest and mountain dwellers—assemble together, emphasizing the grandeur and auspiciousness of the occasion.