Śāṇḍilī–Suparṇa Saṃvāda
Conduct, Intention, and Restoration
गालव उवाच क्रममाणस्य ते रूप॑ दृश्यते पन्नगाशन । भास्करस्थेव पूर्वाह्ने सहस्रांशोर्विवस्वत:
gālava uvāca | kramamāṇasya te rūpaṃ dṛśyate pannagāśana | bhāskarastheva pūrvāhne sahasrāṃśor vivasvataḥ ||
Wika ni Gālava: “O kumakain ng ahas (Garuḍa), habang ikaw ay lumilipad sa kalangitan, ang anyo mo’y nakikita na wari’y ang Araw—si Vivasvān na may sanlibong sinag—na nasisilayan sa umaga, maningning na tila nakatindig sa himpapawid.”
गालव उवाच
The verse models respectful speech and moral admiration: extraordinary power should be recognized with humility and clarity, and true greatness is portrayed as life-giving radiance rather than mere intimidation.
Gālava addresses Garuḍa directly, describing how Garuḍa’s moving form in the sky appears like the brilliant forenoon Sun, emphasizing his awe-inspiring visibility and majesty.