तेषां श्रुत्वा प्रतिष्ठानं नामकर्मानुकीर्तनात् । कृत्वापि पातकं घोरं सद्यो मुच्येत मानव:
teṣāṃ śrutvā pratiṣṭhānaṃ nāma-karmānukīrtanāt | kṛtvāpi pātakaṃ ghoraṃ sadyo mucyeta mānavaḥ ||
Wika ni Vaiśampāyana: Sa pakikinig tungkol sa kanilang marangal na katayuan, at sa palagiang pagbigkas ng kanilang mga pangalan at mga gawa, ang isang tao—kahit nakagawa ng kakila-kilabot na kasalanan—ay maaaring mapalaya agad mula roon. Itinatampok ng taludtod ang kapangyarihang nakalilinis ng pag-alaala at pagpupuri sa mga matuwid, at ipinakikitang ang pagbabagong-asal ay maaabot sa tapat na pakikinig at pagbigkas.
वैशम्पायन उवाच
The verse teaches that sincere hearing about the exalted standing of the virtuous and regularly recounting their names and deeds has a purificatory force so strong that it can remove even grave sin, emphasizing moral transformation through remembrance and praise of dharmic exemplars.
Vaiśampāyana continues a phalaśruti-style statement, describing the spiritual benefit of listening to and reciting the account—specifically, the renown, names, and deeds of the figures just discussed—assuring immediate release from severe wrongdoing for the listener/reciter.