Shloka 74
Bhīṣma’s Śara-śayyā Stuti to Vāsudeva and Yogic Preparation for Dehotsarga
Body-Relinquishment
पिज्लेक्षणसटं यस्य रूपं दंष्टानखायुधम् । दानवेन्द्रान्तकरणं तस्मै दृप्तात्मने नमः:,जिनका नरसिंहरूप दानवराज हिरण्यकशिपुका अन्त करनेवाला था, उस समय जिनके नेत्र और कंधेके बाल पीले दिखायी पड़ते थे, बड़ी-बड़ी दाढ़ें और नख ही जिनके आयुध थे, उन दर्परूपधारी भगवान् नरसिंहको प्रणाम है
piṅgekṣaṇaśaṭaṃ yasya rūpaṃ daṃṣṭā-nakhāyudham | dānavendrāntakaraṇaṃ tasmai dṛptātmane namaḥ ||
Wika ni Bhishma: Pagpupugay sa dakila at nakapanghihilakbot na Panginoon sa anyong Narasiṃha—na ang di-mabilang na mga mata’y kumikislap na kulay-gintong kayumanggi, na ang sandata’y ang Kanyang mga pangil at mga kuko, at siyang lumipol sa hari ng mga Dānava (Hiraṇyakaśipu). Itinatanghal ng taludtod ang debosyon bilang mapitagang pag-alaala sa banal na pag-iingat: napipigil ang pagmamataas at paniniil, at naitataguyod ang dharma sa pagprotekta sa mga matuwid.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse teaches reverent devotion to the divine as protector of dharma: when arrogance and oppression rise, the Lord manifests powerfully to end tyranny and restore moral order.
Bhīṣma offers a hymn of salutation to Lord Narasiṃha, vividly describing His tawny-eyed, fearsome form with fangs and claws, and recalling His killing of the demon-king Hiraṇyakaśipu.