Śānti Parva Adhyāya 43 — Yudhiṣṭhira’s Stuti of Kṛṣṇa
Assembly Hymn of Many Names
वरिष्ठ उग्रसेनानी: सत्यो वाजसनिर्गुह: । अच्युतश्न्यावनो<रीणां संस्कृतो विकृतिर्वष:
variṣṭha ugra-senānīḥ satyo vāja-sannirguhaḥ | acyuta-śnyāvano 'rīṇāṃ saṃskṛto vikṛtir vṛṣaḥ ||
Sinabi ni Vaiśampāyana: “Ikaw ang pinakadakila—isang mabagsik na pinunong-mandirigma; Ikaw ang Katotohanan mismo, at ang tagapagkaloob ng ikabubuhay. Ikaw rin ang panginoong Kārttikeya. Hindi natitinag sa labanan, itinutulak Mo pabalik ang mga kaaway. Kapwa ang mga dwija na pinadalisay ng mga ritwal at ang mga ipinanganak na halo na hindi napadalisay ay mga pagpapakita Mo. Ikaw ang Toro ng Dharma na nagbubuhos ng ulan ng katuparan ng mga pagnanasa.”
वैशम्पायन उवाच
The verse presents a theological-ethical vision in which the divine encompasses opposites: truth and power, nourishment and warfare, refined social-religious order and its deviations. It frames Dharma as a divine principle that sustains society and also governs righteous force in conflict.
Vaiśampāyana continues a eulogistic description of the supreme being addressed as Acyuta, attributing to him multiple cosmic and martial identities (including Kārttikeya) and asserting that all social types—both saṃskṛta (ritually refined) and vikṛta (unrefined/mixed)—are included within his manifestation.