आसीत् तु मे भोगपते संशय: पुण्यसंचये । सो5हमुछ्छव्रतं साधो चरिष्याम्यर्थसाधनम्
āsīt tu me bhogapate saṁśayaḥ puṇya-saṁcaye | so 'ham ucchvavrataṁ sādho cariṣyāmy artha-sādhanam ||
Wika ng Brahmana: “O panginoon ng mga kaluguran (bhogapati), nagkaroon ako ng pag-aalinlangan tungkol sa pag-iimpok ng kabutihang-loob (merito). Hindi ko mapagpasiyahan kung aling disiplina ang dapat piliin bilang paraan. Ngunit ngayo’y napawi na ang pagdududang iyon. O mabuting ginoo—O hari ng mga Nāga—upang makamtan ang aking minimithing layon, isasagawa ko ang panatang tinatawag na Ucchvavrata bilang aking piniling daan.”
ब्राह्मण उवाच
The verse highlights ethical discernment in choosing a spiritual discipline: when uncertain about how merit (puṇya) is best accumulated, one should seek clarity and then commit firmly to a chosen vow (vrata) as an appropriate means (sādhana) toward one’s rightful aim.
A Brahmin addresses the Nāgarāja, explaining that he had been troubled by doubt about the correct method for gathering merit. Having resolved that doubt, he declares his decision to undertake the specific observance called Ucchvavrata to accomplish his intended objective.