Shloka 7
Prāyaścitta-vidhāna: Tapas, Dāna, Vrata, and Proportional Expiation (प्रायश्चित्तविधानम्)
अनादिष्ट तथैतानि पुण्यानि धरणीभृत:ः । सुवर्णप्राशनमपि रत्नादिसस्नानमेव च
anādiṣṭa tathaitāni puṇyāni dharaṇībhṛtaḥ | suvarṇaprāśanam api ratnādisasnānām eva ca |
Wika ni Vyāsa: “Kahit hindi tahasang tinukoy ang mga partikular na pagkukulang, ang mga gawaing ito’y itinuturing pa ring mapagkawanggawa para sa mga nilalang na may katawan. Ang pag-inom ng tubig na pinabanal sa pagdampi sa ginto, at ang pagligo sa tubig na hinaluan ng mga hiyas at iba pa—ang mga ritwal na ito’y binibilang sa mga pagtalima para sa paglilinis, upang alisin ang dungis ng pagkakasala at maibalik ang tao sa kalagayang naaayon sa dharma.”
व्यास उवाच
Educational Q&A
When a fault is not covered by a specific rule, one may still rely on generally meritorious, purifying observances; ritual acts like gold-water sipping and gem-infused bathing are presented as means to cleanse moral and ritual impurity and re-align with dharma.
Vyāsa is enumerating forms of general purification/expiation, listing particular ritual practices that are considered inherently meritorious and effective for removing impurity.