Shloka 8
Prāyaścitta-vidhāna: Tapas, Dāna, Vrata, and Proportional Expiation (प्रायश्चित्तविधानम्)
देवस्थानाभिगमनमाज्यप्राशनमेव च । एतानि मेध्यं पुरुष कुर्वन्त्याशु न संशय:
devasthānābhigamanam ājyaprāśanam eva ca | etāni medhyaṁ puruṣa kurvanty āśu na saṁśayaḥ ||
Sinabi ni Vyāsa: “Ang pagdalaw sa mga banal na dambana ng mga diyos at ang ritwal na pag-inom ng ghee (nilinaw na mantikilya)—ang mga gawaing ito’y mabilis na nagpapadalisay sa tao; walang alinlangan dito.” Sa balangkas-etika ng Śānti Parva, pinagtitibay ng talatang ito na ang ilang pinahihintulutang pagsasagawa ay nagsisilbing sandigan ng pagtubos, upang maibalik ang panloob at panlabas na kalinisan kapag ninanais alisin ang dungis ng pagkakasala at magbalik sa dharma.
व्यास उवाच
Educational Q&A
That certain dharmically sanctioned observances—especially pilgrimage to sacred shrines and ājyaprāśana—are recognized means of rapid purification, supporting the removal of moral and ritual impurity and helping one re-establish right conduct.
In Śānti Parva’s instruction on dharma and expiation, Vyāsa enumerates purificatory practices and asserts their efficacy, emphasizing that these acts can quickly restore purity when undertaken as part of prāyaścitta.