Prāyaścitta-vidhāna: Tapas, Dāna, Vrata, and Proportional Expiation (प्रायश्चित्तविधानम्)
परिवित्तीनां पुंसां च बन्दिद्यूतविदां तथा | “जिन्हें किसी समाज या गाँवने दोषी ठहराया हो
parivittīnām puṁsāṁ ca bandidyūtavidāṁ tathā |
Sabi ni Vyāsa: Maging ang pagkain ng ilang lalaki ay hindi dapat tanggapin—yaong hinatulang may sala ng kanilang pamayanan o nayon; yaong nabubuhay sa pakikisama sa isang mananayaw; yaong nananatiling binata kahit nakapag-asawa na ang nakababatang kapatid (salungat sa wastong kaayusan); yaong kumikita bilang mga bard/panegirista; at yaong mga sugarol. Ang aral ay pag-ingatan ang kalinisan sa pagtanggap ng pagkain at kaloob, sapagkat ang pagtanggap ay tila pakikibahagi sa pamumuhay ng nagbibigay.
व्यास उवाच
One should be discerning about whose food or gifts one accepts, because acceptance implies moral association; food from persons seen as socially/ethically blameworthy is treated as unfit for a dharma-minded recipient.
In Śānti Parva’s dharma instruction, Vyāsa lists categories of people whose food should not be accepted, emphasizing norms of social purity and ethical livelihood as part of righteous conduct.