अध्याय ३५१ — उञ्छवृत्ति-व्रतसिद्धेः मानुषस्य परमगतिः
Sūrya–Nāga Dialogue on the Perfected Gleaner-Ascetic
रूपाण्यनेकान्यसृजत् प्रादुर्भावे भवाय स: । वाराहं नारसिंहं च वामनं मानुषं तथा
rūpāṇy anekāny asṛjat prādurbhāve bhavāya saḥ | vārāhaṃ nārasiṃhaṃ ca vāmanaṃ mānuṣaṃ tathā ||
Sinabi ni Vaiśampāyana: Para sa kapakanan ng daigdig sa oras ng pagpapakita, tinanggap Niya ang maraming anyo—gaya ng Varāha (Baboy-Damo), Narasiṃha (Tao-Leon), Vāmana (Ang Pandak), at gayundin ang anyong tao—bawat isa’y lumilitaw kapag kailangan upang panatilihin ang dharma at ipagtanggol ang mga nilalang.
वैशम्पायन उवाच
The verse teaches that the Divine manifests in multiple forms for the welfare of beings, adapting to circumstances to protect dharma and restore order.
Vaiśampāyana describes the Lord’s various manifestations—Varāha, Narasiṃha, Vāmana, and a human form—presenting them as purposeful appearances undertaken for the world’s good.