Shloka 16
Nāga–Nāgabhāryā Saṃvāda: Varṇa-Dharma, Gṛhastha-Discipline, and Mokṣa-Self-Inquiry
Mahābhārata 12.347
संकल्पयित्वा त्रीन् पिण्डान् स्वेनैव विधिना प्रभु: । आत्मगात्रोष्मसम्भूतै: स्नेहगर्भस्तिलैरपि
saṅkalpayitvā trīn piṇḍān svenaiva vidhinā prabhuḥ | ātma-gātroṣma-sambhūtaiḥ sneha-garbhais tilair api apasavya-bhāvena tān piṇḍān prokṣya | tadanantaraṁ deveśvaraḥ śrī-hariḥ svayam eva pūrvābhimukhaḥ praṇamya dharma-maryādā-sthāpanārthaṁ idaṁ vacaḥ uvāca |
Wika ni Nārada: Matapos munang itakda sa loob ang mga ito, hinubog ng Panginoon ang tatlong piṇḍa ayon sa sariling tuntunin. Pagkaraan, gamit ang mga butil ng linga (tila) na naging mamantika dahil sa init na nagmumula sa Kanyang katawan, winisikan Niya ang mga handog sa paraang apasavya (pabaligtad ang ikot). Pagkatapos nito, si Śrī Hari, Panginoon ng mga diyos, ay humarap sa silangan, nanalangin, at nagsalita ng mga salitang ito upang itatag ang mga hangganan ng dharma.
नारद उवाच
Educational Q&A
Even divine power acts through rule-bound conduct: the Lord performs a precise rite and then articulates principles to establish dharma-maryādā—showing that ethical order is maintained by disciplined, lawful action rather than mere force.
The Lord prepares three ritual piṇḍas, consecrates them by sprinkling with unctuous sesame in the apasavya (counter-clockwise) manner, then faces east to pray and speak in order to set or reaffirm the proper boundaries of dharma.