Shloka 132
Atithi-satkāra and the Consolation of Wise Counsel (अतिथिसत्कारः प्रज्ञानवचनस्य च पराश्वासनम्)
ऋषिभिर्त्रद्मणा चैव विबुधैश्व सुपूजित: । उवाच देवमीशानमीश: स जगतो हरि:
ṛṣibhir brahmaṇā caiva vibudhaiś ca supūjitaḥ | uvāca devam īśānam īśaḥ sa jagato hariḥ ||
Pagkaraan, si Hari—ang Panginoon ng sansinukob—na lubos na sinasamba ng mga rishi, ni Brahmā, at ng mga diyos, ay nagsalita kay Rudra, ang dakilang Panginoon: “O Guro! Ang sinumang tunay na nakakakilala sa iyo ay nakakakilala rin sa Akin; ang sinumang sumusunod sa iyo ay sumusunod din sa Akin. Sa pagitan nating dalawa ay wala ni katiting na pagkakaiba. Huwag sanang sumibol sa iyong isipan ang anumang salungat na pag-aakala tungkol dito.”
अर्जुन उवाच
Educational Q&A
The verse teaches theological non-difference and mutual recognition: knowing and following Rudra is equivalent to knowing and following Hari, emphasizing unity and discouraging sectarian opposition.
In a setting where Rudra is being greatly worshipped by sages, Brahmā, and the gods, Hari addresses Rudra and affirms their essential unity, instructing him not to entertain any contrary notion of difference.