Shloka 123
Atithi-satkāra and the Consolation of Wise Counsel (अतिथिसत्कारः प्रज्ञानवचनस्य च पराश्वासनम्)
ब्रह्मा वृतो देवगणैरऋषिभि श्ष महात्मभि: । आजगामाशु त॑ देशं यत्र युद्धमवर्तत
brahmā vṛto devagaṇair ṛṣibhiś ca mahātmabhiḥ | ājagāmāśu taṁ deśaṁ yatra yuddham avartata |
Pinalilibutan ng mga pangkat ng mga diyos at ng mga pantas na may dakilang kaluluwa, si Brahmā ay mabilis na dumating sa mismong lugar na iyon kung saan nagngangalit ang labanan. Ipinapakita ng taludtod na ang digmaan ay may bigat na kosmiko at moral: kapag lumilitaw ang masasamang palatandaan, ang pinakamataas na mga awtoridad—mga diyos at mga rishi—ay kusang nagpapakita, na wari’y upang sumaksi, pumigil, o ituwid muli ang landas ng dharma sa gitna ng karahasan.
अर्जुन उवाच
Educational Q&A
The verse suggests that war and moral crisis are not merely human affairs; they reverberate through the cosmic order. The appearance of Brahmā with gods and sages implies oversight by higher authorities of dharma, especially when ominous signs indicate ethical imbalance or impending catastrophe.
Brahmā, accompanied by gods and great sages, quickly arrives at the location where the battle is underway. The scene emphasizes the gravity of the conflict and sets a tone of divine witnessing or intervention.