Shloka 124
Atithi-satkāra and the Consolation of Wise Counsel (अतिथिसत्कारः प्रज्ञानवचनस्य च पराश्वासनम्)
सो&गञ्जलिप्रग्रहो भूत्वा चतुर्वक्त्रो निरुक्तग: | उवाच वचन रुद्रं लोकानामस्तु वै शिवम्
so 'ñjalipragraho bhūtvā caturvaktro niruktagaḥ | uvāca vacanaṃ rudraṃ lokānām astu vai śivam ||
Magkasanib ang mga kamay sa mapitagang pagbati, nagpakita siya bilang may apat na mukha; at sa anyong itinakda ayon sa ipinahayag na salita, kinausap niya si Rudra sa mga salitang para sa kapakanan ng lahat ng nilalang: “Nawa’y magkaroon ng śiva—kaginhawahan at pagpapala—para sa mga daigdig.”
अर्जुन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights devotional humility and the ethical ideal of seeking universal welfare: even in personal encounter with a deity, the prayer is directed toward auspiciousness for all worlds, not merely private gain.
Arjuna (as the speaker) describes a moment of reverence: with folded hands he assumes a four-faced form and then addresses Rudra (Śiva), uttering a benediction for the well-being and auspiciousness of all beings.