एकान्तिधर्म-प्रश्नः (Inquiry into Ekāntin Dharma) / The Origin and Practice of Single-Pointed Nārāyaṇa-Centered Discipline
छत्राकृतिशीर्षा मेघौघनिनादा: सममुष्कचतुष्का राजीवच्छतपादा: । षष्ट्या दन्तैर्युक्ता: शुक्लैरष्टाभिद्रष्टाभियें जिद्दाभियें विश्ववक्षत्रं लेलिहान्ते सूर्यप्रर्यम्
chatrākṛtiśīrṣā meghaughaninādāḥ samamuṣkacatuṣkā rājīvachchatapādāḥ | ṣaṣṭyā dantairyuktāḥ śuklairaṣṭābhirdrāṣṭābhirjiddhābhirye viśvavakṣatraṃ lelihānte sūryaprarayam ||
Wika ni Nārada: Sa pulong iyon ay naninirahan ang mga lalaking maputi ang kulay, ganap na malaya sa lahat ng kasalanan. Ang pagtanaw lamang sa kanila ay nakasisilaw sa mga mata ng makasalanan. Ang kanilang katawan, pati mga buto, ay matibay na parang kulog na sandata; itinuturing nilang magkapantay ang dangal at paghamak. Ang kanilang mga sangkap ay makalangit, at sila’y pinagkalooban ng mapalad na lakas na bunga ng kapangyarihan ng yoga. Ang kanilang ulo’y hugis payong, at ang tinig ay malalim na gaya ng ugong ng siksik na ulap. May apat silang bisig na magkakatimbang. Ang kanilang mga paa’y pinalalamutian ng daan-daang bakas na tulad ng lotus. Sa kanilang bibig ay may animnapung mapuputing ngipin at walong bagang. Nagniningning na parang araw, sila’y napakalawak na kaya nilang ipaloob ang buong daigdig sa bibig; at sa kanilang dila, maging si Mahākāla ay nalalamas at nalalantakan.
नारद उवाच
The passage praises inner purity and yogic discipline: those free from pāpa possess divine strength and, ethically, remain equal-minded toward honor and dishonor (samatva), suggesting that true power is grounded in dharma and detachment rather than social validation.
Nārada is describing a wondrous island inhabited by extraordinary, sinless beings. Their superhuman features—four arms, thunderous voice, vajra-like bodies, sun-like radiance, and the hyperbolic image of licking even Mahākāla—serve to magnify their spiritual potency and otherworldly status.