Shloka 27
पितृयज्ञे नारायणतत्त्वम् — The Nārāyaṇa Grounding of Ancestral Offerings
ततो द्वैपायनसुतं बहुमानात् समन्ततः । कृताञ्जलिपुटा: सर्वा निरी क्षन्ते सम देवता:
tato dvaipāyanasutaṃ bahumānāt samantataḥ | kṛtāñjalipuṭāḥ sarvā nirīkṣante sma devatāḥ ||
Pagkatapos, mula sa bawat panig at may malalim na paggalang, minasdan ng lahat ng mga diyosang tagapangalaga si Śuka, anak ni Dvaipāyana. Nakatayo silang magkakadikit ang mga palad sa añjali, at tinitigan siya nang may paggalang at pag-iingat—hudyat na ang moral na kapangyarihan ng pagtalikod sa daigdig at ng espirituwal na kaganapan ay iginagalang maging ng mga kapangyarihang makalangit.
शुक उवाच
Educational Q&A
True spiritual realization and disciplined renunciation command reverence even from divine beings; honor is shown not by power but by inner attainment aligned with dharma.
The presiding goddesses, gathered around, respectfully look upon Śukadeva (Vyāsa’s son), standing with folded hands, indicating their veneration and the elevated status of Śuka’s spiritual presence.