नरनारायण-नारदसंवादः
Nara-Nārāyaṇa–Nārada Discourse on Vision, Elements, and Entry into Vāsudeva
एतस्माद् योनिसम्बन्धाद् यो जीवन परिमुच्यते । प्रजां च लभते काज्चित् पुनर्दधन्द्ेषु सज्जति
nārada uvāca | etasmād yonisambandhād yo jīvan parimucyate | prajāṃ ca labhate kāñcit punar dadhandeṣu sajjati ||
Wika ni Nārada: “Mula sa bigkis ng kapanganakan at lahi, ang sinumang nakalalaya habang nabubuhay ay nakakamit ang isang uri ng supling (o isang dako ng mga nilalang); ngunit muli’t muli, siya’y napapadikit sa hanay ng mga muling itinatakda sa katawan.”
नारद उवाच
Even if one gains release while living, the subtle tendency toward attachment can reassert itself; freedom requires not only breaking the external bond of birth/lineage but also uprooting renewed clinging that leads back into embodied existence.
Narada is explaining a doctrine about bondage and release: liberation from the nexus of birth is described, along with a warning that one may still become re-entangled through renewed attachment among beings entering embodiment.