Nārada’s Darśana of Viśvarūpa Nārāyaṇa and the Caturmūrti Doctrine (नारदस्य नारायणदर्शनं चतुर्मूर्तिविचारश्च)
अनामयं च राजेन्द्र शुक: सानुचरस्य ह | अनुशिष्टस्तु तेनासौ निषसाद सहानुग:
anāmayaṃ ca rājendra śukaḥ sānucarasya ha | anuśiṣṭas tu tenāsau niṣasāda sahānugaḥ ||
Wika ni Bhīṣma: “O pinakamainam sa mga hari, si Śuka ay nagtanong din tungkol sa kagalingan ng hari kasama ang kanyang mga tagasunod. Pagkaraang maturuan nang nararapat, ang hari—kasama ang kanyang mga kasama—ay umupo roon sa lupa na magkadikit ang mga palad bilang tanda ng paggalang at pagpapasakop. Ang pinunong marangal ang loob at dakila ang angkan ay nagtanong kay Śuka, anak ni Vyāsa, tungkol sa kanyang kapakanan at mabuting kalagayan: ‘O Brahman, sa anong layon naganap ang iyong mapalad na pagdating dito?’”
भीष्म उवाच
The verse highlights dharmic royal conduct: a king should honor sages, inquire about their well-being, and receive them with humility and proper etiquette, recognizing spiritual authority as a guide for righteous governance.
Śuka arrives and asks after the king’s health and that of his attendants. The king, having received instruction/permission, sits respectfully with folded hands and then asks Śuka (Vyāsa’s son) the reason for his auspicious visit.