Nārada’s Darśana of Viśvarūpa Nārāyaṇa and the Caturmūrti Doctrine (नारदस्य नारायणदर्शनं चतुर्मूर्तिविचारश्च)
उदारसत्त्वाभिजनो भूमौ राजा कृताज्जलि: । कुशल चाव्ययं चैव पृष्टवा वैयासकिं नृप: । किमागमनमित्येवं पर्यपृच्छत पार्थिव:
udārasattvābhijano bhūmau rājā kṛtāñjaliḥ | kuśalaṃ cāvyayaṃ caiva pṛṣṭvā vaiyāsakiṃ nṛpaḥ | kim āgamanam ity evaṃ paryapṛcchata pārthivaḥ ||
Wika ni Bhīṣma: Ang hari—marangal ang diwa at dakila ang angkan—ay umupo sa lupa na magkadikit ang mga palad. Matapos tanungin si Vaiyāsaki (Śuka) tungkol sa kanyang kagalingan at pagiging ligtas sa kapahamakan, magalang na nagtanong ang pinuno: “Sa anong layon ka naparito rito?” Ipinakikita ng tagpong ito ang kababaang-loob ng isang hari at ang tungkuling ayon sa dharma na parangalan ang dakilang panauhing espirituwal sa pamamagitan ng magalang na pangungumusta at mapitagang pag-upo.
भीष्म उवाच
A ruler should embody humility and dharmic etiquette: receive spiritually eminent guests with reverence (añjali), inquire about their welfare (kuśala) and safety (avyaya), and only then ask the purpose of their visit. Nobility is shown through conduct, not merely status.
A king, described as noble in character and lineage, sits on the ground with folded hands before Vaiyāsaki (Śuka). He first asks about Śuka’s well-being and freedom from harm, then respectfully asks why Śuka has come.