Nārada’s Darśana of Viśvarūpa Nārāyaṇa and the Caturmūrti Doctrine (नारदस्य नारायणदर्शनं चतुर्मूर्तिविचारश्च)
गां चैव समनुज्ञाय राजानमनुमान्य च । पर्यपृच्छन्महातेजा राज्ञ: कुशलमव्ययम्
gāṁ caiva samanujñāya rājānam anumānya ca | paryapṛcchan mahātejā rājñaḥ kuśalam avyayam ||
Wika ni Bhīṣma: Matapos magpaalam nang ayon sa tuntunin hinggil sa handog na baka at maipakita ang nararapat na paggalang sa hari, ang marilag na pantas ay nagtanong tungkol sa pangmatagalang kagalingan ng hari—nangungumusta sa paraang angkop sa dharma at sa dangal ng maharlikang kaugalian.
भीष्म उवाच
The verse highlights dharmic social conduct: after receiving a gift (especially a sacred gift like a cow), one should respond with respect and proper leave-taking, and then inquire about the other’s lasting welfare—showing gratitude, humility, and concern for well-being.
A radiant sage, after accepting the cow-gift and honoring the king, formally concludes the exchange and asks the king about his enduring welfare, reflecting the courteous norms of sage–king interactions.