Adhyāya 325: Nārada in Śvetadvīpa—Stotra to the Nirguṇa Mahātman
पत्तनानि च रम्याणि स्फीतानि नगराणि च | रत्नानि च विचित्राणि पश्यन्नपि न पश्यति
paṭṭanāni ca ramyāṇi sphītāni nagarāṇi ca | ratnāni ca vicitrāṇi paśyann api na paśyati |
Wika ni Bhīṣma: Kahit lumitaw sa paningin ang mga kaaya-ayang bayan at masisiglang lungsod, at kahit magpakita ang sari-saring kahanga-hangang hiyas, tiningnan niya ang mga iyon na para bang hindi niya nakita. Ipinapakita ng taludtod ang huwaran ng panloob na pagkalas: kapag ang isip ay nakatatag sa pagtalikod, ang panlabas na karangyaan ay hindi na nakapupukaw ng pagnanasa o nakalilihis ng diwa.
भीष्म उवाच
True renunciation is shown by non-attachment: even when wealth, beauty, and luxury are directly visible, a disciplined person remains inwardly unmoved, free from desire and possessiveness.
Bhishma describes a renunciate-like figure passing through prosperous towns and cities where splendid jewels are visible; yet, despite looking, he is portrayed as not really 'seeing' them—meaning he does not engage with them through craving or interest.