Shloka 31
नारद–शुक संवादः
Impermanence, Svabhāva, and Śuka’s Resolve for Yoga
अथोक्तश्न महाराज राजा गन्धर्वसत्तम: । पृष्टवाननुपूर्वेण प्रश्नमर्थविदुत्तमम्
atho'ktaś ca mahārāja rājā gandharva-sattamaḥ | pṛṣṭavān anupūrveṇa praśnam artha-vid-uttamam ||
Sinabi ni Yājñavalkya: “O dakilang hari, matapos marinig ang sinabi, ang pinakadakila sa mga Gandharva—ang hari—ay nagtanong nang sunod-sunod, ayon sa wastong ayos, ng mga tanong na may pinakamataas na bigat, mula sa isang tunay na nakauunawa ng kahulugan. At sinabi ko sa haring Gandharva: ‘O Hari, naglahad ka ng mahuhusay na tanong, isa’t isa, nang may kaayusan. Batid mo ang diwa. Maghintay ka muna; samantala’y pagninilayan ko ang iyong mga tanong.’ Sa pagsagot niyang, ‘Mabuti,’ ang haring Gandharva ay naupo nang tahimik.”
याज़्ञवल्क्य उवाच
Educational Q&A
The verse models disciplined inquiry and responsible speech: even a wise teacher pauses to reflect before answering weighty questions, emphasizing that ethical and dharmic matters require careful deliberation rather than impulsive replies.
After prior discussion, the Gandharva king (Viśvāvasu) asks a series of well-ordered questions. Yājñavalkya praises the questions and the questioner’s discernment, requests time to consider, and the Gandharva king agrees and sits silently.