नारद–शुक संवादः (Nārada–Śuka Dialogue): Tyāga, Saṃyama, and Vyakta–Avyakta Viveka
यदेव योगा: पश्यन्ति तत् सांख्यैरपि दृश्यते । एकं॑ सांख्यं च योगं च य: पश्यति स तत्त्ववित्
yad eva yogāḥ paśyanti tat sāṅkhyair api dṛśyate | ekaṃ sāṅkhyaṃ ca yogaṃ ca yaḥ paśyati sa tattvavit ||
Wika ni Yājñavalkya: “Ang mismong Katotohanang tuwirang nasasaksihan ng mga nagsasanay ng Yoga ay natatanaw rin ng mga tagasunod ng Sāṅkhya. Kaya ang nakakakita sa Sāṅkhya at Yoga bilang iisa sa diwa, siya ang tunay na nakaaalam ng katotohanan—yaong nauunawaang ang magkakaibang landas ng pagsasanay ay maaaring magtagpo sa iisang pinakamataas na pagkamulat, at hindi dapat pag-awayin nang walang saysay.”
याज़्ञवल्क्य उवाच
The verse teaches that Yoga and Sāṅkhya, though methodologically different, culminate in the same realization of ultimate Reality; true wisdom lies in recognizing their essential unity rather than treating them as rival paths.
In Śānti Parva’s instructional setting, Yājñavalkya is presenting a doctrinal clarification: he harmonizes two respected disciplines—Sāṅkhya’s discriminative insight and Yoga’s experiential practice—by asserting that both reveal the same truth to the sincere seeker.