नारद–शुक संवादः (Nārada–Śuka Dialogue): Tyāga, Saṃyama, and Vyakta–Avyakta Viveka
पृथक् पृथक् प्रपश्यन्ति ये<प्यबुद्धिरता नरा: । वयं तु राजन् पश्याम एकमेव तु निश्चयात्
pṛthak pṛthak prapaśyanti ye 'py abuddhiratā narāḥ | vayaṃ tu rājan paśyāma ekam eva tu niścayāt ||
Wika ni Yājñavalkya: “O Hari, yaong mga taong nakatuon sa kamangmangan—kahit pa nagsasalita tungkol sa mga bagay na ito—ay nakikita ang dalawang śāstra na lubos na magkahiwalay. Ngunit kami, O Hari, matapos magsuri nang may pag-unawa at marating ang matibay na katiyakan, ay nakikita silang iisa.”
याज़्ञवल्क्य उवाच
Ignorance makes people insist on rigid divisions between teachings, but careful inquiry leads to the conviction that the two śāstras ultimately point to a single truth and are to be understood as harmonized rather than opposed.
In a didactic exchange in Śānti Parva, the sage Yājñavalkya addresses a king and corrects a perceived conflict between two scriptural authorities, asserting that only the undiscerning see contradiction, while the wise discern underlying unity.