नारद–शुक संवादः (Nārada–Śuka Dialogue): Tyāga, Saṃyama, and Vyakta–Avyakta Viveka
स्थिरत्वादिन्द्रियाणां तु निश्चलत्वात् तथैव च | एवं युक्तस्य तु मुनेर्लक्षणान्युपलक्षयेत्
sthiratvād indriyāṇāṁ tu niścalatvāt tathaiva ca | evaṁ yuktasya tu muner lakṣaṇāny upalakṣayet ||
Dahil naging matatag ang mga indriya, at gayundin dahil hindi gumagalaw ang isip, dapat makilala ang mga tanda ng isang muni na ganitong nakaugnay sa yoga. Ang disiplinadong ascetic na ito, nakatatag sa mataas na pagninilay, ay hindi nadudulas mula sa samādhi kahit may mga panggambala; ang kanyang panloob na kapanatagan ay nakikilala sa di-natitinag na katatagan ng kanyang mga kakayahan.
याज़्ञवल्क्य उवाच
The core teaching is that the authentic sign of yogic attainment is unwavering steadiness: when the senses are stabilized and the mind is unshaken, the sage remains established in samādhi despite external provocations.
Yājñavalkya is instructing about how to पहचान/recognize (upalakṣayet) a truly disciplined muni: not by outward display, but by the inner criterion of stable senses and an immovable mind that does not fall away from meditative absorption.