Shloka 23
नारद–शुक संवादः (Nārada–Śuka Dialogue): Tyāga, Saṃyama, and Vyakta–Avyakta Viveka
संयतात्मा भयात् तेषां न पात्राद् बिन्दुमुत्सूजेत् तथैवोत्तरमागम्य एकाग्रमनसस्तथा
yājñavalkya uvāca | saṃyatātmā bhayāt teṣāṃ na pātrād bindum utsṛjet | tathaivottaram āgamya ekāgramanasas tathā |
Sinabi ni Yājñavalkya: “Ang taong may pagpipigil-sa-sarili, kahit matakot sa kanila, ay hindi magpapalaglag ng kahit isang patak mula sa sisidlan. Gaya ng umaakyat sa hagdan na may hawak na mangkok na punô ng langis; kahit takutin at bantaan ng maraming lalaking may mga espada, hindi pa rin siya magtatapon ng isang patak dahil sa takot—gayon din ang yogin na nakaabot sa mas mataas na kalagayan ng yoga: iisa ang isip, kaya hindi siya natitinag mula sa samādhi. Sa katatagan ng mga indriya at sa di-nayanig na isip, nananatili siyang hindi matinag. Ito ang mga tanda upang maunawaan ang isang muni na ganap sa yoga.”
याज़्ञवल्क्य उवाच
Educational Q&A
The core teaching is unwavering mental steadiness: a perfected yogin maintains one-pointed concentration and does not fall from samādhi even under fear or external threat, because the senses are restrained and the mind remains unshaken.
Yājñavalkya uses a vivid simile: a person climbing steps with a bowl full of oil is threatened by sword-wielding men, yet he does not spill a drop. This illustrates how an advanced yogin, having reached a higher yogic state, remains steady and undistracted despite disturbances.