Adhyātma–Adhibhūta–Adhidaivata Correspondences and the Triguṇa Lakṣaṇas (Śānti-parva 301)
अनादिमध्यनिधन निर्दद्ध कर्त शाश्वतम् कूटस्थं चैव नित्यं च यद् वदन्ति मनीषिण:
anādimadhyanidhanaṃ nirdvandvaṃ kartṛ śāśvatam | kūṭasthaṃ caiva nityaṃ ca yad vadanti manīṣiṇaḥ ||
Wika ni Bhishma: Ipinahahayag ng marurunong na ang Brahman ay walang simula, walang gitna, at walang wakas—malaya sa lahat ng pagkadalawahan; ang walang-hanggang saligan na siyang sanhi sa paglitaw ng daigdig; di-nagbabago, matatag, at laging umiiral. Sa aral na ito, ang pinakamataas na patnubay sa asal ay kilalanin na ang sukdulang katotohanan ay hindi nayayanig ng tunggalian o pagbabago, at iayon ang pamumuhay sa matibay na katotohanang iyon, hindi sa panandaliang pagsalungat.
भीष्म उवाच
Brahman, the highest reality, is described as beginningless, endless, beyond all dualities, and unchanging. The verse teaches that ultimate truth is stable and eternal, so wisdom and right conduct should be grounded in that unshaken reality rather than in temporary opposites and changing circumstances.
In Śānti Parva, Bhīṣma instructs Yudhiṣṭhira on dharma and liberation. Here he shifts to a philosophical definition of Brahman, presenting how sages characterize the absolute as eternal, non-dual, and the underlying cause of the world.