Vidyā–Avidyā and the Twenty-Fifth Principle
Sāṃkhya–Yoga Clarification
तथा हि बुद्धियुक्तानां शाश्रृतं ब्रह्मवादिनाम् । अन्विच्छतां शुभं कर्म नराणां त्यजतां सुखम्
tathā hi buddhiyuktānāṃ śāśvataṃ brahmavādinām | anvicchatāṃ śubhaṃ karma narāṇāṃ tyajatāṃ sukham ||
Sapagkat tunay nga, ang mga pantas na nagsasalita tungkol sa Brahman (brahma), na may matatag at timbang na pag-unawa—na naghahanap at nagsasagawa ng mabubuting gawa, ngunit itinatakwil ang pagnanasang makamit ang pansariling ligaya mula rito—sila ang umaabot sa walang-hanggang kalagayan. Itinatampok ng aral na ang disiplinadong pagkilos na walang pagnanasa sa bunga nito ang landas ng katarungan tungo sa pinakamataas na kabutihan.
पराशर उवाच
Perform wholesome (śubha) action with a disciplined, balanced intellect, while renouncing the craving for personal pleasure as the reward; such fruitless, equanimous action leads to the eternal goal.
Parāśara is instructing his listener in a didactic passage of the Śānti Parva, explaining the conduct of brahmavādins: they continue to pursue auspicious duties but abandon attachment to सुख (personal enjoyment), thereby attaining the eternal state.