Vasiṣṭha on Saṃsāra, Guṇas, and Misattributed Agency
Mahābhārata 12.292
प्रयत्नेन च संसिद्धा धनैरपि विवर्जिता: । सम्यग् हुत्वा हुतवहं मुनयः सिद्धिमागता:
prayatnena ca saṁsiddhā dhanair api vivarjitāḥ | samyag hutvā hutavahaṁ munayaḥ siddhim āgatāḥ ||
Wika ni Parāśara: Kahit walang yaman, naabot ng mga pantas ang kaganapan sa pamamagitan ng kanilang sariling walang humpay na pagsisikap. Matapos maghandog nang wasto ng mga alay sa sagradong apoy (agnihotra), narating nila ang tagumpay na espirituwal. Ipinahihiwatig ng taludtod na ang disiplinadong pagpupunyagi at tamang pagsasagawa ng mga ritwal ng dharma ay nagbubunga ng pagtatamo kahit walang kayamanan.
पराशर उवाच
True accomplishment does not depend on wealth; disciplined personal effort and properly performed dharmic practice (such as sacrificial offerings) can lead to spiritual attainment.
Parāśara cites the example of sages who lacked material riches yet achieved siddhi by sustained effort and by correctly performing fire-offerings, illustrating a moral lesson about the power of practice and right conduct.