मोक्षधर्मः — स्नेहपाशच्छेदः
Mokṣa-dharma: Cutting the Bonds of Attachment
लाभं॑ साधारण नेच्छेन्न भुज्जीताभिपूजित: । अभिपूजितलाभ हि जुगुप्सेतेव तादूश:
lābhaṃ sādhāraṇaṃ necchen na bhuñjītābhipūjitaḥ | abhipūjita-lābhaṃ hi jugupsateva tādṛśaḥ ||
Wika ni Bhīṣma: Huwag magnasa ng karaniwang pakinabang ng daigdig, at huwag tumanggap ng pagkain sa pook na ikaw ay pinararangalan at sinasamba nang labis. Sapagkat para sa taong ganito—lalo na sa naghahangad ng paglaya—ang pakinabang na dumarating sa pamamagitan ng labis na pagpupugay ay dapat iwasan, na wari’y marumi. Ang aral ay pagpipigil: huwag hayaang ang ikabubuhay o mga handog ay mabalot ng kayabangan, pambobola ng lipunan, o pag-asa sa iba na sumisira sa kalayaan ng loob.
भीष्म उवाच
Do not desire even ordinary profit, and especially avoid benefits that come from being publicly honored; a sincere spiritual seeker should treat such honor-linked gain as something to be avoided because it can bind the mind through pride, obligation, and dependence.
In Śānti Parva, Bhīṣma instructs Yudhiṣṭhira on dharma and right conduct. Here he gives a rule of disciplined living—particularly relevant to renunciants or those pursuing liberation—about refusing food or gain that is tied to excessive reverence.