मोक्षधर्मः — स्नेहपाशच्छेदः
Mokṣa-dharma: Cutting the Bonds of Attachment
प्राणयात्रिकमात्र: स्यान्मात्रालाभेष्वनादृत: | अलाभे न विहन्येत लाभश्नैनं न हर्षयेत्
prāṇayātrikamātraḥ syān mātrālābheṣv anādṛtaḥ | alābhe na vihanyeta lābhaś cainaṃ na harṣayet ||
Wika ni Bhīṣma: Dapat magsikap ang tao na ang pagsisikap ay para lamang sa ikabubuhay—sa payak na ikabubuhay—at manatiling walang pagkakapit sa pagkuha ng higit pa roon. Kapag walang natamong limos, huwag malugmok sa dalamhati; at kapag may natamo, huwag magbunyi dahil dito. Sa ganitong paraan, ang taong may disiplina ay nananatiling pantay ang loob, malaya sa pag-asa sa kita at kawalan.
भीष्म उवाच
To seek only minimal sustenance and remain even-minded: do not grieve when necessities are not obtained, and do not exult when they are obtained. This cultivates freedom from dependence on external gain.
In the Śānti Parva’s instruction on dharma, Bhīṣma continues advising on disciplined living, emphasizing restraint and inner steadiness in the face of receiving or not receiving food/alms.