Shloka 24
Yoga-kṛtya (योककृत्य) — Vyāsa on Sense-Restraint, Obstacles, and Brahman-Realization
ऋषयस्तपसा वेदानध्यैषन्त दिवानिशम् । अनादिनिधना विद्या वागुत्सृष्टा स्वयम्भुवा
ṛṣayas tapasā vedān adhyaiṣanta divāniśam | anādinidhanā vidyā vāg utsṛṣṭā svayambhuvā |
Sinabi ni Vyāsa: Ang mga rishi, na pinalakas ng tapas, ay nag-aral ng mga Veda araw at gabi. Ang kaalamang Vediko—walang simula at walang wakas—ay unang binigkas bilang banal na pananalita ng Sariling-Isinilang (Brahmā). Ipinahihiwatig ng talatang ito na ang paghahayag ay nalalapitan sa pamamagitan ng disiplinadong tapas at tuluy-tuloy na pag-aaral, at na ang tunay na karunungan ay itinuturing na walang-panahon at di-personal, hindi lamang imbensiyon ng tao.
व्यास उवाच
Educational Q&A
Vedic knowledge is portrayed as eternal and accessed through disciplined tapas and continuous study; sacred speech is ultimately grounded in a cosmic source (Svayambhū/Brahmā), not merely human authorship.
Vyāsa describes how the ancient sages devoted themselves to day-and-night Vedic study through austerity, and he links the origin of Vedic speech to the Self-born Brahmā, framing the Vedas as timeless revelation.