ब्राह्मणस्य पूर्वतरा वृत्तिः — The Earlier Ideal Conduct of a Brahmana
River-of-Saṃsāra Metaphor
धैर्येण युक्तस्थ सत: शरीरं न विशीर्यते । भीष्मजीने कहा--राजा युधिष्ठिर! जिसके स्त्री-पुत्र मर गये हों
dhairyeṇa yukta-sthaḥ sataḥ śarīraṁ na viśīryate | indra prākṛtayā buddhyā pralayaṁ nāvabuddhyase | kecit tvāṁ bahu manyante śraiṣṭhyaṁ prāptaṁ svakarmaṇā |
Wika ni Bhīṣma: “Ang taong matuwid na nananatiling matatag, na may sandata ng pagtitiis, ay hindi pinapahamak ang katawan dahil sa pag-aalala. O Indra, sa karaniwang pag-unawang makamundo, hindi mo nakikilala ang pagkapuksa na tiyak na darating sa takdang panahon. Gayunman, may ilan sa daigdig na labis kang pinapahalagahan, sa paniniwalang naabot mo ang kataas-taasan sa pamamagitan ng sarili mong mga gawa at lakas.”
भीष्म उवाच
Steadfast patience (dhairya) protects a righteous person from being consumed by anxiety; worldly, unrefined understanding can blind even the powerful to inevitable decline, so one should cultivate clarity and humility rather than pride.
In Shanti Parva, Bhishma instructs on dharma and right conduct; here he praises fortitude as a safeguard against grief and then addresses Indra, critiquing his ordinary outlook for not grasping inevitable destruction, while noting that some people still overestimate Indra’s greatness as self-made.