Shloka 3
ब्राह्मणस्य पूर्वतरा वृत्तिः — The Earlier Ideal Conduct of a Brahmana
River-of-Saṃsāra Metaphor
भीष्म उवाच पुत्रदारै: सुखैश्वैव वियुक्तस्य धनेन वा । मग्नस्य व्यसने कृच्छे धृति: श्रेयल्करी नूप
bhīṣma uvāca putradāraiḥ sukhaiś caiva viyuktasya dhanena vā | magnasya vyasane kṛcchre dhṛtiḥ śreyaskarī nṛpa ||
Wika ni Bhishma: “O hari, para sa taong nahiwalay sa mga anak at asawa, o sa mga ginhawa at maging sa kayamanan—yaong lumubog sa kapahamakan at mabagsik na pagdurusa—ang katatagan ng isip (dhṛti) ang nagdudulot ng tunay na kabutihan. Sa gitna ng pagsubok, ang pagtitiis at panloob na tibay ang pinakamainam na sandigan, na gumagabay sa tao pabalik sa tama at sa makabubuti.”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
When a person loses family, comforts, or wealth and is overwhelmed by misfortune, dhṛti—steady inner resolve and endurance—is the most beneficial virtue. It preserves clarity and dharma when external supports collapse.
In the Śānti Parva, Bhishma instructs the king (Yudhiṣṭhira) on righteous conduct and mental discipline after the war. Here he emphasizes that in severe distress, steadfastness is the key support for recovery and right action.