Śānti-parva 206: Guṇa-hetu Moha, Kāma-krodha Chain, Indriya-utpatti, and Nirodha
सर्वैरय॑ चेन्द्रियै: सम्प्रयुक्तो देहं प्राप्त: पठडचभूताश्रय: स्यात् । नासामर्थ्याद् गच्छति कर्मणेह हीनस्तेन परमेणाव्ययेन
sarvair eva indriyaiḥ samprayukto dehaṁ prāptaḥ pañcabhūtāśrayaḥ syāt | nāsāmarthyād gacchati karmaṇeha hīnas tena parameṇāvyayena ||
Wika ni Bhishma: Kapag ang nilalang na may katawan ay ganap na taglay ang lahat ng pandama, naninirahan ito sa isang katawan na nakasalig sa limang dakilang elemento. Ngunit kung kulang sa kinakailangang lakas sa loob—gaya ng kapangyarihang bunga ng tunay na kaalaman at disiplinadong pagsamba—hindi nito mararating ang Kataas-taasan sa pamamagitan lamang ng mga gawaing ritwal dito. Kaya nananatili itong salat sa Di-Nasisirang Pinakamataas na Katotohanan.
भीष्म उवाच
Embodiment arises with the senses operating in a body grounded in the five elements, but mere performance of action (karma), without the inner power of knowledge and spiritual discipline (upāsanā), does not lead to the Supreme; thus one remains separated from the imperishable Reality.
In the Shanti Parva’s instruction on dharma and liberation, Bhishma continues advising Yudhishthira by explaining the limits of ritual/action when unaccompanied by inner realization, framing a path where karma must be supported by knowledge and contemplative devotion.