Shloka 22
Keśava-tattva-kathana
On the Principle of Keśava: Cosmogony and Divine Epithets
ततः स्वागतमित्याह तत् तेज: प्रपितामह: । प्रादेशमात्र पुरुष॑ प्रत्युदूगम्य विशाम्पते
tataḥ svāgatam ity āha tat tejaḥ prapitāmahaḥ | prādeśamātra-puruṣaṃ pratyudgamya viśāmpate ||
Pagkaraan, ang Prāpitāmaha (si Brahmā), na lumakad pasulong, ay nagsabi, “Maligayang pagdating!” O panginoon ng mga tao. Ang nilalang na nagliliwanag—na nag-anyong lalaki na halos kasinlaki ng isang dangkal—ay lumapit kay Brahmā; samantalang sa paligid ay umalingawngaw ang malaking kaguluhan sa bawat panig at ang mga nagkatipong nilalang ay nagsimulang pumuri sa liwanag na iyon. Ipinahihiwatig ng tagpong ito ang paggalang sa banal na ningning at ang wastong asal ng marangal na pagtanggap sa isang karapat-dapat na pagdating.
भीष्य उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic conduct in reception: one should honor what is worthy—especially divine or spiritually potent presence—by stepping forward, offering welcome, and expressing reverence. Respectful hospitality (svāgata) is presented as an ethical norm even in exalted cosmic settings.
A radiant entity (tejas) takes a small human-like form and approaches Brahmā. Brahmā, called Prapitāmaha, goes forward to meet it and greets it with “Welcome,” while the surrounding beings raise a great clamor and praise the radiance.