Shloka 23
Keśava-tattva-kathana
On the Principle of Keśava: Cosmogony and Divine Epithets
भूयश्चैवापरं प्राह वचन मधुरं तदा । जापकैस्तुल्यफलता योगानां नात्र संशय:
bhūyaś caivāparaṃ prāha vacanaṃ madhuraṃ tadā | jāpakaistulyaphalatā yogānāṃ nātra saṃśayaḥ ||
Sinabi ni Bhīṣma: Pagkaraan, muli siyang nagsalita sa matatamis na salita: “Walang alinlangan dito—ang mga nagsasagawa ng japa (paulit-ulit na pagbigkas ng banal na pormula) ay nakakamit ng bungang kapantay ng nakakamit ng mga yogin.” Pinagtitibay ng pahayag ang pagkakapantay sa landas ng asal at espiritu: ang disiplinadong debosyon sa paulit-ulit na pag-alaala ay maaaring maghatid ng kaparehong panloob at sukdulang bunga gaya ng pormal na pagsasanay sa yoga.
भीष्य उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that the spiritual fruit attained through yogic discipline is also attainable through japa; sincere, steady repetition and remembrance can be as efficacious as formal yoga in producing spiritual attainment.
In Bhīṣma’s discourse, a speaker continues with a gentle, persuasive statement, emphasizing—without reservation—that japa-practitioners can reach the same results as yogins.